٢٦٣٢.شرح نهج البلاغة، ابن ابى الحديد ـ به نقل از فُضَيل، از محمّد بن على ـ: وقتى امام على عليه السلام گفت: «پيش از آن كه مرا از دست بدهيد، از من بپرسيد و به خدا سوگند از من در باره گروهى نخواهيد پرسيد كه صد نفر را گم راه و صد نفر را راه نمايى مى كنند، مگر اين كه مى گويم فرمانده و جارچىِ آن گروه كيست» . مردى برخاست و گفت: به من بگو كه چه قدر در سر و ريشم مو هست! امام على عليه السلام به وى فرمود: «به خدا سوگند، دوستم به من خبر داد كه بر سر هر مويى كه در سرت هست، فرشته اى وجود دارد كه تو را لعن مى كند، و بر سر هر مويى از ريشت ، شيطانى است كه تو را گم راه مى كند و در خانه ات بچّه عزيزى دارى كه پسر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را مى كُشد». پسر آن مرد ، كُشنده حسين عليه السلام ، در آن روز ، كودكى بود كه چهار دست و پا راه مى رفت . او سِنان بن اَنَس نخعى بود .