دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢١٥
٦ / ٧
اَحبَش بن مَرثَد
اَحبَش بن مَرثَد بن عَلقَمة بن سَلامه حَضرَمى ـ كه در برخى منابع از او به «اَخنَس» ياد مى كنند ـ ، از سواران سپاه عمر بن سعد و از جمله ده نفرى است كه به درخواست عمر بن سعد ، بر بدن مبارك امام حسين عليه السلام اسب تاختند. بنا بر گزارشى ، احبش، همان كسى است كه عمامه امام حسين عليه السلام را به غارت بُرد [١] . پس از واقعه عاشورا، او در صحنه جنگ، ايستاده بود كه تيرى از كمان، رها شد ـ و پرتاب كننده اش معلوم نشد ـ و به وى خورد و قلبش را شكافت و مُرد .
٢٦٠٦.تاريخ الطبرى ـ به نقل از حُمَيد بن مسلم ـ: عمر بن سعد در ميان يارانش بانگ برداشت كه : چه كسى حاضر است اسبش را بر جنازه حسين بتازاند؟ ده نفر، اعلام آمادگى كردند، از جمله : ... اَحبَش بن مَرثَد بن علقمة بن سلامه حضرمى . آنان آمدند و اسبانشان را بر جنازه حسين عليه السلام تاختند و پشت و سينه ايشان را خُرد كردند. شنيدم كه پس از گذشت مدّتى از آن واقعه، تيرى ناشناخته به احبش بن مرثد ـ كه در ميدان جنگى ايستاده بود ـ اصابت كرد و قلبش را شكافت و او مُرد.
[١] ر. ك : ج٧ ص٢٩٥ (بخش نهم / فصل يكم / تاراج كردن وسايل امام عليه السلام ) و ص٣٠٥ ( اسب دواندن بر پيكر امام عليه السلام ) .