همه‌جانبه كودك و نوجوان در تمام زمينه‌ها است تا به‌تدريج صفات‌پسنديده انسانى و الهى در او تقويت شده و استعدادهاى معنوى او شكوفا گردد.
اگر تشويق مطابق با شرايط و حدود آن انجام شود باعث ايجاد رفتار درست در كودك مى‌شود. رفتارى كه عميق و ريشه‌دار بوده و در زندگى او تداوم مى‌يابد. از طرف ديگر تشويق مى‌تواند رفتار نامناسب كودك را تغيير داده و او را به‌سوى رفتار و عمل مثبت و صحيح هدايت نمايد.
بنابراين هدف از تشويق در نماز اين است كه والدين بتوانند طورى كودك و نوجوان را مورد تشويق قرار دهند كه به نماز، رغبت باطنى و انگيزه درونى پيدا كند به‌نحوى كه هميشه علاقه مند و مشتاق نماز و اطاعت از خداوند باشد.
شرايط تشويق: اگر مى‌خواهيم تشويق مؤثر و سازنده باشد، لازم است شرايط آن را به دقت شناخته و در عمل مد نظر داشته باشيم، در غير اين صورت نه‌تنها اثر سازنده تربيتى ندارد بلكه عامل ضدتربيتى شده و اثر سوء بر جاى مى‌گذارد.
شرايط تشويق را مى‌توان به دو دسته شرايط عمومى يا كلى و شرايط خاص «١» تقسيم كرد كه هر يك، حاوى نكات مهم در امر تربيت خاصه نماز هستند.
شرايط عمومى: نكاتى كه در شرايط عمومى تشويق لازم است مراعات شود به شرح ذيل مى‌باشد: