محروم گشته است.
امّا به‌طور معمول تربيت و تزكيه را به مربى نسبت‌مى‌دهند. زيرا كودك و نوجوان در مرحله‌اى نيست كه بتواند به‌راحتى به وظايفش عمل نمايد.
هدف تربيت‌ اگر هدف اوليّه تربيت را شكوفايى استعدادهاى بالقوه و رشد توانايى‌ها بدانيم، هدف تربيت دينى شكوفايى و رشد امور فطرى همچون دين‌خواهى، ميل به پرستش، كمال خواهى و مانند آن است كه با فراهم كردن زمينه‌هاى مناسب، به‌كارگيرى روش‌هاى مفيد و تهيه امكانات لازم، مى‌توان كودك را به رشد و كمال معنوى سوق داد و روح عبوديت و بندگى را در او تقويت نمود تا در زمره نمازگزاران قرار گيرد .. در تربيت دينى، و به‌خصوص در نماز، هدفِ اصلى، ايجادِ رغبت و شوق باطنى در كودك و نوجوان است نه صرفاً انتقال مطالب و الفاظ نماز؛ زيرا اگر بتوان در او شور و عشق دين خواهى را پرورش داد قطعاً تأثير تربيتى عميقى در روح او ايجاد شده و باعث مى‌گردد در هر شرايطى عبد و بنده خداوند باشد و حريم نماز را پاس دارد و آن را اقامه كند.
نقش و مسؤوليت والدين‌ نقش والدين در زندگى كودك بسيار مهم و كليدى است و مى‌توان‌