قابل اجرا است.
عوارض و نتايج سوء تنبيه: تنبيه اگر با توجه به شرايط، موارد، مراحل و اهداف آن صورت نگيرد، داراى عوارض و نتايج سوء تربيتى ميشود كه در بسيارى موارد قابل جبران نيست. در ذيل برخى از اين عوارض را يادآور مى‌شويم:
١- تنبيه نابه‌جا باعث مى‌شود كه كودك و نوجوان دروغگو، حقير، مخفى كار و دو چهره شده و به يادگيرهاى غلط، حتى گناه و فساد كشيده شود. مثلًا اگر كودك (به هر دليلى) نماز نخواند و بداند كه تنبيه مى‌شود، فوراً به دروغ مى‌گويد نماز خواندم؛ اين حالت نوعى نفاق در او ايجاد مى‌كند تاحدى كه از اصل نماز خواندن سرباز مى‌زند.
٢- كودك و نوجوان خواهان الگوى مطلوب است. اگر والدين آنان را مورد تنبيه نابجا و غيرعادلانه قرار دهند، به‌جاى والدين ديگران را الگوى خود قرار مى‌دهند. و بسيارى از اين افراد به راحتى آنان را به گمراهى مى‌كشند. ٣- تنبيه در يادگيرى فاقد ارزش است. زيرا تنبيه در كارهاى بدنى ممكن است باعث سرعت شود ولى در كارهاى فكرى باعث اشتباه و كُندى مى‌گردد.
٤- تنبيه بى‌مورد و نابجا به كودك مى‌آموزد كه در زندگى از روش زورگويى بايد بهره گرفت.
٥- تنبيه بى‌مورد و نابجا در كودك كينه توزى، انتقام جويى، احساس حقارت، ترس، پرخاشگرى، مردم آزارى و ... را تقويت مى‌كند.