نماز و شكوفههاى زندگى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٥٤
قرار نداده تا عِطر معنوى نماز از وجود فرزندانشان، محيط خانه و اجتماع را پُر كند.
اگر والدين با دلسوزى، آگاهى و شناخت لازم به اين حركت مهم و حياتى اقدام نمايند. و با دعوت كردن آنان بر سر سفره معنوى نماز، وجودشان را به عشق عبادت و بندگى خداوند سبحان مزين نمايند، چنين كودكانى سعادت را در آغوش گرفته و به كمالات معنوى دست مىيابند.
به يقين والدين خواهان سعادت دنيا و آخرت فرزندان خويشاند و در اين راه از هيچگونه فداكارى دريغ نمىورزند. به همين دليل لازم است والدين شرايط تربيت دينى از جمله نماز را مهيا نموده تا كودك و نوجوان در محيط و فضايى قرار بگيرد كه به نماز مأنوس گردد. بردن آنان به اماكن مذهبى، تهيه كتب و مجلات مفيد درباره معارف دينى و نماز، ايجاد جاذبههاى مورد پسند كودك، تشويق و رفتار محبتآميز و مانند آن، مىتوانند عواملى باشند كه شرايط تربيت دينى را فراهم نموده تا والدين در انجام اين رسالت انسانى و الهى خويش موفق گردند.
٣- عادت و تمرين ندادن؛ يكى از علل موفقيت در هر كارى، تمرين كردن و عادت نيكو است. انجام امور عبادى از جمله نماز نيز نيازمند تمرين است، و بهترين ايام تمرين امور معنوى دوران كودكى و نوجوانى مىباشد.
برخى از والدين به بهانه اينكه هنوز زمان تكليف شرعى فرزندشان فرا نرسيده، آنان را به نماز دعوت و هدايت نمىكنند، امّا والدين آگاه نسبت به مسائل تربيتى علاوه بر آگاهى دادن فرزندان خود، از