هر جا باشد. زيرا در اين صورت نتيجه مفيدى نخواهد داشت.
٨- تشويق لازم است متناسب با ميزان فعاليت و انتظار كودك و نوجوان باشد. زمانى كه چند كار مفيد و درست را درباره نماز انجام مى‌دهد بايد بيشتر مورد تشويق قرار گيرد تا زمانى كه يك كار در ارتباط با نماز انجام مى‌دهد.
٩- اگر تشويق گه‌گاه انجام شود مؤثرتر است. زيرا تشويق هميشگى جنبه رشوه دادن پيدا مى‌كند و فرد پرتوقع مى‌شود تا حدى كه اگر تشويق نشود كارى را انجام نمى‌دهد.
١٠- بهتر است تشويق بلافاصله پس‌از انجام كار درست صورت گيرد. (به‌خصوص براى كودكانى كه در سنين پايين هستند). مثلًا اگر كودك در حين نماز خواندن مورد توجه و تشويق واقع شود، بسيار مفيد خواهد بود.
شرايط خاص: در امر تربيت براى دست‌يابى به اهداف تشويق لازم است شرايط ويژه هر كودك و نوجوان را مد نظر داشته و براساس آن تشويق صورت گيرد. لذا مراعات نكات ذيل در شرايط خاص ضرورى است:
١- شكل و چگونگى تشويق در افراد مختلف، فرق مى‌كند ممكن است كودكى در خانواده با يك تشويق ساده به نماز رغبت پيدا كند ولى كودك ديگر در همان خانواده با تشويق و پاداش بيشتر علاقه پيدا كند. زيرا افراد به‌دليل تفاوت‌هايى كه دارند، تأثيرپذيريشان نيز با هم فرق دارد.