علاوه بر اينها، والدين بايد با درخواست يارى و توفيق از خداوند، خود و فرزندانشان را در مسير وزش روح نواز هدايت و عبوديت الهى قرار دهند تا بتوانند به اين فيض بزرگ دست يابند. شاهد بر اين مطلب تقاضاى حضرت ابراهيم عليه السلام از خداوند سبحان است:
«رَبِّ اجْعَلْنى‌ مُقيمَ الصَّلوةِ وَ مِنْ ذُرِّيَّتى‌» (ابراهيم/ ٤٠)
پروردگارا من و ذريه مرا از نمازگزاران قرار ده.
نكته مهم ديگر اين است كه والدين در ايفاى نقش خود از هرگونه افراط و تفريط و تحميل پرهيز نمايند، تا كودك دچار ترديد و تنفر نشود و فقط براى ارضاى خاطر والدين وظايف دينى را انجام ندهد بلكه خود ببيند، بشنود، بفهمد و انتخاب كند. اگر خانواده در صدد ايجاد محيطى تصنعى و قالبى باشند، تربيت مناسب نبوده و در عمق روح كودك تأثير نخواهد گذاشت، در نتيجه تربيت الهى تحقق نمى‌يابد.
در ذيل دو نقش مهم والدين را به اختصار بررسى مى‌نماييم:
١- الگوى عملى نماز كودك و نوجوان در هر مرحله سنّى به الگو نيازمند است تا تحدى كه الگو را براى خويش همه چيز مى‌داند و اعمال و افكارش آيينه تمام‌نمايى از رفتار و افكار الگوهايى مى‌شود كه برگزيده است. به همين دليل والدين كه اولين مربيان كودكند خواه‌ناخواه براى او اولين الگو و در بسيار موارد، مهم‌ترين الگو هستند، زيرا كودك و نوجوان‌