فرزندانشان را از مسير هلاكت‌بار تبليغات مسموم كه در قالب مجلات، كتب، فيلم و مانند آن آشكار مى‌شود حفظ مى‌كنند، سعى نموده، آنان را در مسير روحبخش آيات نورانى قرآن كريم و روايات رسيده از امامان عليهم السلام قرار دهند، تا از انوار دلنواز و شفابخش معارف الهى بهره‌مند گردند. در اين صورت كودكان و نوجوانان به نماز و رابطه با خداوند سبحان عشق مى‌ورزند و خود را به اعمال صالح مزين مى‌نمايند.
٣- ارائه نكردن الگوى عملى در اجتماع؛ نوجوان وقتى به محيط اجتماع پا مى‌گذارد، براى تحقق آرزوهاى مختلف خود از فرد يا افرادى الگو مى‌پذيرد.
والدينى كه سال‌ها كودك و نوجوان را با ايمان، خدا، پيامبران، ائمه عليهم السلام آشنا ساخته‌اند، لازم است در عصر حاضر يا زمانى كه كودك و نوجوان در آن زندگى مى‌كند، فرد يا افراد وارسته‌اى را به‌عنوان الگوهاى معنوى به آنها معرفى كنند تا روحيه الگوپذيرى او اشباع شود و او بتواند مصداق عينى بنده صالح و نمازگزار حقيقى را خود دريابد. به يقين چنين كودكان و نوجوانانى با نماز الفت بيشترى يافته و به آن پاى‌بند خواهند ماند.
٤- نقش محيط مدرسه در هدايت به‌سوى نماز؛ فضاى آموزشى سالم و پويا، در شكل‌گيرى و تثبيت شخصيت كودك و نوجوان نقش بسيار مهم و كليدى دارد. اگر مجموعه عناصر تعليم و تربيت يعنى مديران، معلمين، كاركنان مدرسه به انديشه الهى و عمل صالح آراسته‌