نماز و شكوفههاى زندگى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٣
نگاه كن چه آدم خوشبختى است فرزندانش نماز خوان هستند و مانند آن، اثرات منفى اينگونه حرفهاى آمرانه و سرزنشآميز، زيادتر خواهد بود.
شرايط و وضعيت هر خانواده و هر كودكى نيز با ديگران تفاوت دارد، به همين دليل نبايد همه را با يك ديد نگاه كرد. لذا با آگاهى و شناخت صحيح از شرايط و روحيات هر كس، بهتر مىتوان او را به عبادت پروردگار ترغيب نمود.
از ديد علوم تربيتى، بر والدين است كه با ضعفها و نواقص رفتارى كودك درست برخورد كنند و اگر ضعفى از كودك و نوجوان خود ديدند بهدنبال پيدا كردن علت و يافتن راه حل مناسب باشند، نه اين كه بر سرش فرياد زنند يا او را سرزنش و تحقير كنند و يا در بين جمع، ضعفها و كاستىهاى او را برملا نمايند! هرگز با اينگونه روشهاى ضد تربيتى نمىتوان كودك و نوجوان را بهنماز ترغيب كرد.
والدينى مىتوانند فرزندانشان را به سمت عبادت و بندگى خداوند راهنمايى كنند كه از نحوه تربيت الهى آگاهى دقيق و درستى داشته باشند، همچنين از گرايشها و تمايلات كودك باخبر بوده و با توجه به آنها بتوانند او را بهسوى نماز هدايت كنند. مثلًا دعوت كودك به نماز در هنگامى كه به تماشاى فيلم يا بازى مورد علاقهاش سرگرم است كار درستى نيست و زمانسنجى صحيحى صورت نگرفته است. زيرا كودك امر احساسى و تخيلى برايش جاذبهدارتر و دلپذيرتر است تا يك امر فكرى و تعقلى همچون عبادت و نماز.
دانستن روشهاى مختلف تربيتى، ياريگر والدين در ترغيب