و پرستش، از درون و باطن كودك و نوجوان مى‌جوشد و از بهترين و مؤثرترين عوامل تشويق بوده كه والدين با تلاش مى‌توانند اين اميال درونى را در آنها تقويت نمايند تا تشنه شناختن خدا و پرستش پروردگار سبحان باشند. در اين صورت كودك و نوجوان خود براى ارضاء اين اميال باطنى تلاش مى‌كند تا به سرچشمه لذت معنوى نزديك‌تر گردد.
علاوه بر اينها، تشويق را مى‌توان به دو روش مستقيم و غير مستقيم به اجرا درآورد. روش‌هاى غير مستقيم و القائات مثبت مى‌تواند سازنده‌تر، بهتر و موثرتر باشد. مثلًا براى تقويت ميل به پرستش در كودك و نوجوان، مى‌توان گاهى به روش مستقيم با توضيح و تفهيم مطلب عمل كرد و گاهى با روش غير مستقيم و با طرح شكرگزارى، شناساندن شگفتى‌هاى نظام خلقت در او ايجاد انگيزه بيشترى كرد.
انواع تشويق: در تربيت؛ تشويق داراى انواعى است‌كه به تشويق عمومى و فردى تقسيم مى‌شود. در تشويق عمومى همگان مورد خطاب بوده و به‌صورت كلى است و منظور فرد يا چيز خاصى نيست. امّا در نوع فردى، نوع تشويق معين شده و فرد مورد نظر با شرايط خاص خود نيز مطرح است. تشويق را مى‌توان به دو نوع تقسيم كرد:
الف- تشويق‌هاى عمومى: اگر در منزل چند كودك داريد و مى‌خواهيد آنان را تشويق كنيد تا كارى انجام دهند، روش سازنده و