نماز و شكوفههاى زندگى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٨
صلاح در زمين و آراسته به عنصر امر به معروف و نهى از منكر «١» مىگردد.
نماز كارخانه انسانسازى است «٢» و ستاره درخشان امّت اسلامى، تا آنان را در شب تاريك شرك و گمراهى از هرگونه كجروى و انحراف برهاند.
نماز والدين بزرگترين درس زندگى براى فرزندانشان در همه مراحلِ زندگى است و بهگونه چراغى روشن در فرا راهشان، آنان را از سقوط در دامهاى رنگارنگ و جذّاب شيطان بازمىدارد.
خانواده و محيطى كه مزيّن به فضايل و عطر دلانگيز نماز است؛ بوى بد شقاوت هيچگاه مشام اهلش را نمىآزارد و همواره بوى خوش شكوفههاى معنويتِ حضور، در تمام زواياى زندگيشان پراكنده است و آنان را به صراط سعادت راهنما و مشوق مىگردد.
معناى تربيت تربيت را پروردن، پروراندن، آداب و اخلاق را به كسى آموختن، پرورش بدنى و تعليم دانستهاند. «٣» تعريف متداول و كامل تربيت در اصطلاح چنين است:
تربيت عبارت است از انتخاب رفتار و گفتار مناسب، ايجاد شرايط و عوامل لازم و كمك به شخص تربيت شونده تا بتواند استعدادهاى نهفتهاش را در تمام ابعاد وجود و بطور هماهنگ پرورش داده، شكوفا سازد و بهسوى هدف و كمال مطلوب تدريجاً حركت كند. «٤» مسؤوليت مربى و متربى مربى زمينهساز و مهياگر بسترِ شكوفايى استعدادهاى متربيان، و