خواه نماز و شكوفه‌هاى زندگى ١٣٢ افكار پريشان، مانعى در راه رشد ص : ١٣٠ ند شد.
والدين مى‌توانند با تكيه بر انگيزه‌هاى درونى و تقويت آن، كودك و نوجوان را به نماز ترغيب كنند، و پاداش‌هاى بيرونى به‌عنوان چاشنى اين ترغيب، گه‌گاه مورد استفاده قرار گيرد تا به‌صورت عامل ضد تربيتى ظاهر نگردد.
اگر كودك و نوجوان متكى و وابسته به پاداش بشود، عمل را به‌صورت سطحى و ظاهرى جهت رسيدن به پاداش انجام مى‌دهد.
مثلًا به‌ظاهر نماز مى‌خواند ولى توجه و علاقه‌اى به اصل نماز، مفاهيم و مسائل آن ندارد. امّا اگر ادراك و انگيزه باطنى او طورى تقويت شود كه بدون توقع نماز بخواند و از لذت معنوى اين كار بهره‌مند شود، به يقين نماز و عبادت در اعماق وجودش اثر سازنده داشته و تداوم مى‌يابد.
همچنين اگر شرايط، روش‌ها و آفات تشويق به دقت مراعات و در نظر گرفته نشود خود مانعى در رساندن كودك و نوجوان به عبوديت و نماز است. لذا شناخت و به‌كار بردن بجا و مناسب اين موارد بسيار حياتى و لازم است.
وابستگى مانع تربيت‌ نقش والدين در تربيت، يارى كردن كودك و نوجوان است تا بتواند به شخصيت وارسته الهى دست يافته و استعدادهايش شكوفا گردد.
اگر تربيت كودك و نوجوان منجر به وابستگى، واماندگى،