تأثير محيط بر رفتار كودك و نوجوان‌ هر موجود زنده، داراى استعدادهاى بالقوه‌اى است كه در موقعيت‌هاى مساعد و مطلوب، آن‌ها را بروز مى‌دهد. بدون فراهم آمدن چنين وضع مطلوبى، هيچ‌گاه هدف نهايى كه كمال هر موجود زنده است تحقق نخواهد يافت. بلكه از هدف دور مى‌شويم. مثلًا اگر گياهى در وضعيت آب و هوايى نامناسب قرار گيرد، نه‌تنها رشد نمى‌كند بلكه از بين هم مى‌رود، حال اگر انسان در وضع مساعد و سالمى قرار نگيرد، نه‌تنها به كمال انسانى و الهى كه هدف خلقت است دست نمى‌يابد بلكه از راه مستقيم ايمان و عمل صالح خارج شده و از حيوان هم پست‌تر و خطرناك‌تر مى‌شود.
تعريف محيط؛ در تعريف محيط گفته‌اند: محيط عبارت است از تمام عواملى كه در وجود انسان اثر مى‌گذارد و آدمى دائماً با آنها در تماس است به‌نحوى كه وجود انسان را احاطه كرده‌اند. «١» تأثير محيط بر رفتار؛ هر محيطى كه انسان در آن رشد مى‌يابد خواه ناخواه در جسم و روان او اثر مى‌گذارد، اثرى كه مى‌تواند در شخصيت و عملكرد افراد به‌صورت مثبت يا منفى آشكار گردد.
همه چيزهايى كه فرد در محيط طبيعى و زيستى، جامعه، خانواده، مدرسه و مانند آن با آن مواجه هست را مى‌توان محيطى دانست كه از آن تأثير مى‌پذيرد و تأثير مى‌گذارد.
محيط خانواده، اولين، مهم‌ترين و مؤثرترين جايگاه پرورش كودك‌