مسائل و معارف مربوط به نماز را طرح و درباره آن گفتگو كنند، به‌طور غيرمستقيم بر آنها تأثير خواهد گذاشت.
صحبت و گفتگو درباره نماز مى‌تواند در قالب شعر و سرود، قصه و حكايت، توضيح مطالب مربوط به نماز، طرح و نقاشى و مانند آن انجام شود تا در ذهن و روان كودك و نوجوان اثر گذاشته با توجه به حس كنجكاويى كه دارند، خود به فعاليت فكرى و عملى در اين موضوع وادار شوند.
نكته قابل ذكر اينكه، والدين نبايد چنين فكر كنند كه نسبت به مسائل نماز آگاه هستند پس، چه ضرورتى دارد اين مطالب را بين خود مطرح كنند؟ طرح و گفتگوى عمدى درباره نماز بيانگر اهميتى است كه والدين به اين امر مى‌دهند و موجب جلب توجه كودك و نوجوان به جايگاه ارزشى نماز مى‌گردد.
ارتباط با دوستانِ نماز خوان؛ والدين سعى كنند با خانواده‌ها و افراد متدين ارتباط و رفت و آمد داشته باشند چرا كه چنين خانواده‌هايى فرزندان متدين و نماز خوانى دارند كه مى‌توانند بر افكار و اعمال كودك آنان اثر مثبت و سازنده بگذارند.
همچنين لازم است كودك و نوجوان ترغيب شود تا دوستانى برگزيند كه براى نماز و آداب اسلامى اهميت قائل هستند. زيرا در مواقعى، تأثير رفتار و گفتار كودكان بر يكديگر بيشتر از سايرين است.
علاوه بر اينها عمل نماز گزاران كودك و نوجوان در جمع همسالان خود مى‌تواند احساس نياز به شخصيت جمعى آنها را ارضاء نمايد