نماز و شكوفههاى زندگى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٤
سن فرزندانشان را با نماز و نحوه ارتباط با خدا آشنا سازند و گرنه در سن بلوغ و بعد از آن دچار مشكل خواهند شد.
زمينههاى تربيتى نماز را مىتوان به زمينههاى بيرونى همچون محيط خانوادگى، و رفتار و برخوردهاى اطرافيان كودك و نوجوان، و زمينههاى درونى كه مربوط به خود كودك و نوجوان است تقسيم نمود. در اين فصل زمينههاى مذكور معرفى و برخى از آنها را به اختصار شرح مىدهيم.
زمينههاى درونى فطرت؛ انسان چه از لحاظ ادراكى و چه از لحاظ احساسى به اصل عبادت و پرستش متمايل و مشتاق است و اين ويژگى در وجود او قرار داده شده تا در مسير حق و كمال رشد يابد. پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله در اين باره فرمودند:
«كُلُّ مَوْلُودٍ يُولَدُ عَلَى الْفِطْرَةِ» «١» هر انسانى بر فطرت الهى تولد مىيابد.
از امام صادق عليه السلام نيز درباره آيه «فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتى فَطَر النَّاسَ عَلَيْها» پرسيدند، فرمود: منظور توحيد و اسلام است. «٢» انگيزه درونى ميل به پرستش در وجود همه كودكان نهاده شده است كه در سنين كودكى و نوجوانى به اشكال مختلف همچون پرسيدن از نظام خلقت، كيفيت وجود خدا، هدف از خلقت انسان و