درحالى كه بچه‌اى در گهواره به آنها نگاه مى‌كند نهى فرمودند! «١» زيرا تمام وجود او مهياى تأثيرپذيرى از محيط خانه، مدرسه، اجتماع و اطرافيان و آنچه كه در اطرافش مى‌گذرد هست و اين اثرپذيرى در شكل‌گيرى شخصيت او نقش حياتى دارد.
اگر والدين اعمال و رفتار و محيط خانه را از هرگونه آلودگى و گناه حفظ كنند و فضايى سرشار از صفا، پاكى و عشق به خداوند را ايجاد نمايند، قطعاً كودك اثر مى‌پذيرد و رابطه با خدا در نزد او ارزشمند و مهم جلوه مى‌كند. در اين صورت او در آينده زندگى‌اش به نماز مشتاق و پاى‌بند مى‌گردد.
همانندسازى و تقليد: كودك در آغاز زندگى خود سعى مى‌كند از كارها، گفته‌ها و رفتار اطرافيانش تقليد كند و اين عمل بسيار دقيق و جدى انجام مى‌شود به‌طورى كه مى‌توان گفت كودك همچون آيينه‌اى رفتار اطرافيانش را در خود منعكس مى‌كند.
دكتر «هدفيلد» روانشناس اسكاتلندى در اين باره مى‌نويسد:
حس تقليد از همان ماههاى اول تولد در كودكان تجلى پيدا مى‌كند.
مثلًا اگر در اطاقى چند كودك باشند و يكى از آنها گريه كند، بقيه هم گريه مى‌كنند. چون تقليد يك امر طبيعى براى كودك است و عامل نيرومندى كه با ضمير ناخودآگاه او سر و كار دارد و او را خواهى نخواهى به دنباله‌روى از رفتار و اعمال بزرگ‌ترها مى‌كشاند. «٢» كودكان، تقليد و همانند سازى را در مراحل مختلف سنى انجام‌ مى‌دهند ولى اين امر از سن ٦ تا ٩ سالگى با دقت و شدت بيشترى‌