نماز و شكوفههاى زندگى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٨
پدران و مادران بىنماز هستند. «١» يعنى والدينى كه خود عامل به نماز نبوده، اثر منفى بر فرزندانشان مىگذارند.
٤- اخلاق و رفتار مناسب اگر والدين خود پايبند و متخلّق به اخلاق اسلامى و ساير آداب الهى باشند، كودك و نوجوان رفتار عملى آنان را بهنوعى با باورها و عملكرد آنان ارتباط مىدهد. لذا اگر والدين بد اخلاق، خشن، بدزبان غير منطقى باشند كودك مىپندارد هركسى كه مذهبى و نماز خوان است حتماً اين چنين است و اينگونه برداشت مىتواند عاملى براى دلسردى و تنفر نسبت به دين، خاصه نماز در او ايجاد كند.
همچنين اگر والدين حقيقتاً مؤمن و بنده خداوند سبحان باشند و اثر معنوى نماز در گفتار و رفتار فردى و اجتماعى آنها تجلى پيدا كند به يقين مىتواند منشأ عملى آموزش دين، نماز و ساير آداب الهى به كودك و نوجوان گردد.
دكتر على قائمى درباره نقش رفتار دينى والدين در تربيت چنين مىنويسد:
مهر يكسان به فرزند، بوسيدن و ابراز محبت مساوى به دو كودك، رعايت حق در جانبدارى از كودكان به آنها درس عدالت و انصاف مىدهد.
شبزندهدارىها، دعاهاى خير والدين درباره ديگران، حسابرسىها، خيرخواهىها و طرز فكر، راه و روش زندگى را به كودك عرضه مىكند.
اينكه پدر و مادر نماز را تند مىخواند يا كُند، به مسايل مذهبى پاىبند است يا نه، واقعاً از گناه ترسان است يا نيست، به حقيقت خدا را شاهد و