نماز و شكوفههاى زندگى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٥١
ابراز وجود نموده و از اين طريق شناخته شود.
اگر نوجوان در جمعى قرار گيرد كه آنان نيز به نماز بىتوجهاند، سعى مىكند خود را طورى مطرح كند تا محبوب و مورد قبول آن جمع قرار گرفته و پذيرفته شود، و نيز در مواقعى نوجوان در جمعى قرار دارد كه همگى به نماز عشق مىورزند و او زمينهاى براى مطرح كردن خود ندارد. لذا با بىاعتنايى و حتى نماز نخواندن جمع را متوجه خود مىكند. همچنين سؤالات، اشكالات و شبهاتى را مطرح مىكند تا آنان از پاسخش عاجز شوند.
در چنين وضعيتى، لازم است زمينههايى فراهم شود تا نوجوان خود را محبوب جمع ببيند. دادن مسؤوليت برخى از كارها و مانند آن، كمك مفيدى در اين زمينه است. چنانچه با سبك شمردن نماز مىخواهد خود را نشان دهد يا اشكالاتى را مطرح مىكند، نبايد با برخورد منفى و رفتار تند و خشن، نسنجيده او را در ورطه لجاجت بيندازيم، بلكه با صبر، رفتار منطقى و گذشت زمان، زمينههاى اصلاح او را مهيا نماييم.
از خصوصيات ديگر نوجوانان اين است كه بسيارى از اوقات نسبت به كارى كه از آنها خواسته مىشود تعرض مىكنند؛ زيرا آنان در اين سنين در خود توانايىهايى را مىبينند و سعى دارند آنها را بهكار گيرند. مانند بيشتر شدن درك و فهم نسبت به مسائل يا افزايش توان جسمى و قدرت بدنى در چنين وضعيتى دچار نوعى استقلال خواهى كاذب مىشود. بنابر اين اگر او را به نماز يا هر كار ديگرى