نماز و شكوفههاى زندگى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٤١
ما را يارى دهند به شرح ذيل مىباشند:
١- ساده و قابل درك بودن؛ در ترغيب كودك و نوجوان به معارف دينى خاصه نماز، لازم است مطالب و مسائل نماز به زبان بسيار ساده و ابتدايى تعليم داده شود.
از طرح مسائل كلى، مبهم، پيچيده و سخت بهشدت پرهيز شود. زيرا براى كودك قابل درك و فهم نبوده و باعث سرخوردگى، جدايى و بىتفاوتى آنان نسبت به معارف دينى از جمله نماز مىگردد.
علاوه بر اين لازم است مفاهيم در قالبهاى زيبا، جذّاب، حتى به شكل سرگرمىهاى جهتدار و آموزنده طرح شود تا بتواند كودك و نوجوان را بهسوى نماز هدايت كند.
همچنين بجاست معارف نماز را با تكيه بر تجربيات و احساسات كودك و نوجوان تنظيم نمود تا بهراحتى بتواند تجزيه و تحليل نموده و بپذيرد، قالبهاى داستانى مىتواند روش خوبى براى اين امر باشد.
٢- آسانگيرى؛ در تربيت و تعليمِ دينى كودك و نوجوان، آسان گرفتن بسيار مفيد است و موجب رغبت و تداوم عمل آنان نسبت به نماز مىگردد.
سختگيرى باعث خستگى، كسالت و در نهايت بيزارى كودك و نوجوان از عمل مورد نظر والدين مىشود. و حتى خود را نسبت به انجام آن ضعيف و ناتوان ديده و در ذهن او اثر منفى خواهد گذاشت. چنانچه كودك با شما نماز مىخواند بهتر است مستحبات را حذف كرده و نماز را طول ندهيد. يا اگر كودك و نوجوان در حين نماز خواندن غذايى را در