دريابد. آيا مى‌توان با گفتار، توصيه و نصيحت بدون پاى‌بندى و عمل شاهد شكوفايى استعدادهاى فرزندانمان در صحنه ايمان و عمل صالح باشيم؟
اگر نماز و شكوفه‌هاى زندگى ١٢٦ پاداش بيرونى مانع انگيزه درونى ص : ١٢٥ خواهان اين هستيم كه فرزندانمان به‌خاطر عشق و بندگى خداوند سبحان به خود ببالند و لذت راز و نياز را دريابند، لازم است از روش‌هاى غير گفتارى بيشتر بهره گيريم. زيرا روش‌هاى غير كلامى عميق‌ترين و مؤثرترين شيوه‌هاى سازنده تربيتى هستند.
كودك و نوجوان هيچ‌گاه با سخن و نصيحت مداوم والدين كه غالباً همراه با نوعى اجبار و بايدها و نبايدها است، به اعتقادات و باورهاى آنان نزديك نمى‌شود. بلكه اغلب در قبال اين‌گونه رفتار والدين از خود مقاومت و سرسختى نشان مى‌دهد.
آنچه‌در شخصيت و رفتار كودك و نوجوان مؤثر است پيام‌هاى نصيحت‌آميز نيست بلكه روش و منش عملى والدين در زندگى است.
آنان از تك تك رفتارهايى كه به‌صورت آشكار و پنهان، خواسته يا ناخواسته، درست يا نادرست از والدين سرمى‌زند، پيام مى‌گيرند. پدر و مادرى كه به نماز و رابطه با خداوند عشق مى‌ورزند و در گفتار و كردار خويش و در همه جا به احكام الهى از جمله نماز پاى‌بند هستند، فرزندانى اهل نماز و طاعت خداوند خواهند داشت به همين دليل است كه ششمين امام معصوم عليه السلام فرموده‌اند:
دعوت كنيد مردم را با اعمال و كردار خود و نباشيد دعوت كننده مردم با زبان. «١»