توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٤٧ - شرائط وضوء

مسجد دارد، كسيكه نميخواهد در آن مسجد نماز بخواند، نميتواند در آن حوض وضو بگيرد ولى اگر اختصاص معلوم نباشد، ميتواند از آن وضو بگيرد خصوصا اگر بطور معمول كسانى هم كه نميخواهند در آن مسجد نماز بخوانند، از حوض آن وضو ميگيرند.

مسئله ٢٧٦- وضو گرفتن از حوض تيمچه و مسافرخانه و مانند اينها براى كسانيكه ساكن آنجاها نيستند، با علم برضايت صاحبان آنها صحيح است هرچند علم برضايت از وضو گرفتن كسانى كه در آنجاها ساكن نيستند و ممانعت نكردن صاحبان آنها، حاصل شود.

مسئله ٢٧٧- وضو گرفتن در نهرهاى بزرگ اگر چه انسان نداند كه صاحب آنها راضى است- اشكال ندارد، ولى اگر صاحب آنها از وضو گرفتن نهى كند احتياط واجب آنستكه با آب آنها وضو نگيرند.

مسئله ٢٧٨- اگر فراموش كند آب، غصبى است و با آن وضو بگيرد صحيح است، ولى كسى كه خودش آب را غصب كرده؛ اگر غصبى بودن آن را فراموش كند و وضو بگيرد، بنابر احتياط وضوى او باطل است.

شرط چهارم- آنكه ظرف آب وضو مباح باشد.

شرط پنجم- آن‌كه ظرف آب وضو طلا و نقره نباشد.

مسئله ٢٧٩- اگر آب وضو در ظرف غصبى يا طلا و نقره است و غير از آن، آب ديگرى ندارد بايد تيمم كند، و نميتواند با آب آنها وضو بگيرد. و اگر آب ديگرى دارد چنانچه در ظرف غصبى يا طلا و نقره، وضوى ارتماسى بگيرد يا با آنها آب را بصورت و دستها بريزد، وضوى او باطل است و در صورتيكه با مشت يا چيز ديگر آب را از آنها بردارد و بصورت و دستها بريزد وضوى او صحيح است؛ هرچند بواسطه تصرف در ظرف غصبى معصيت كرده است.

مسئله ٢٨٠- بنابر احتياط واجب، بايد در حوضيكه مثلا يك آجر يا يك سنگ آن غصبى است وضو نگيرد.

مسئله ٢٨١- اگر در صحن يكى از امامان يا امامزادگان كه سابقا قبرستان‌