توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٣٩٢ - احكام حواله دادن

بدهد يا عملى انجام دهد اشكال ندارد.

مسئله ٢٢٩٧- اگر در مقابل طلبى كه از كسى دارد سفته يا براتى داشته باشد و بخواهد طلب خود را پيش از وعده آن بكمتر از آن بفروشد اشكال ندارد.

احكام حواله دادن‌

مسئله ٢٢٩٨- اگر انسان طلبكار خود را حواله دهد كه طلبش را از ديگرى بگيرد و طلبكار و آن ديگرى قبول نمايند، كسيكه باو حواله شده بدهكار مى‌شود؛ و ديگر طلبكار نمى‌تواند از بدهكار اولى مطالبه نمايد.

مسئله ٢٢٩٩- بدهكار و طلبكار و كسيكه باو حواله شده، بايد مكلف و عاقل باشند و كسى آنانرا مجبور نكرده باشد و نيز بايد سفيه نباشند، يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف نكنند و هم‌چنين بايد محجور (كسيكه حاكم شرع او را از تصرف در مالش ممنوع كرده) نباشند ولى اگر حواله بر كسيكه مديون نيست داده شود در حواله‌دهنده و كسيكه باو حواله شده مهجور نبودن شرط نيست.

مسئله ٢٣٠٠- حواله در صورتى صحيح است كه كسيكه؟؟؟ او حواله ميشود قبول نمايد اگر چه بدهكار باشد و همان جنس بدهى او را باو حواله دهند.

مسئله ٢٣٠١- موقعى كه انسان حواله ميدهد بايد بدهكار باشد، پس اگر بخواهد از كسى قرض كند، تا وقتى از او قرض نكرده نميتواند او را بكسى حواله دهد كه آنچه را بعدا قرض ميدهد از آنكس بگيرد.

مسئله ٢٣٠٢- حواله‌دهنده و طلبكار بايد مقدار حواله و جنس آنرا بداند پس اگر مثلا ده من گندم و ده تومان پول بيكنفر بدهكار باشد و باو بگويد يكى از دو طلب خود را از فلانى بگير و آنرا معين نكند، حواله درست نيست.

مسئله ٢٣٠٣- اگر بدهى واقعا معين باشد ولى بدهكار و طلبكار در موقع حواله دادن، مقدار آن يا جنس آنرا ندانند حواله صحيح است مثلا اگر طلب كسى را در دفتر نوشته باشد و پيش از ديدن دفتر حواله بدهد و بعد دفتر را ببيند و بطلبكار مقدار طلبش را بگويد حواله صحيح ميباشد.