توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢٣١ - نماز مسافر

مسئله ١٣٢٧- كسيكه بسفر ميرود اگر بجائى برسد كه اذان را نشنود ولى ديوار شهر را ببيند؛ يا ديوارها را نبيند و صداى اذان را بشنود، چنانچه بخواهد در آنجا نماز بخواند، بنابر احتياط واجب بايد هم شكسته و هم تمام بخواند.

مسئله ١٣٢٨- مسافرى كه بوطنش برميگردد، وقتى ديوار وطن خود را ببيند و صداى اذان آنرا بشنود؛ بايد نماز را تمام بخواند و نيز مسافريكه مى‌خواهد ده روز در محلى بماند، وقتى ديوار انجا را ببيند و صداى اذانش را بشنود، بايد نماز را تمام بخواند و احتياط مستحب آنستكه نماز را تأخير بيندازند تا بمنزل برسند يا هم شكسته و هم تمام بخوانند.

مسئله ١٣٢٩- هرگاه شهر در بلندى باشد كه از دور ديده شود، يا بقدرى گود باشد كه اگر انسان كمى دور شود ديوار آنرا نبيند؛ كسيكه از آن شهر مسافرت ميكند، وقتى باندازه‌اى دور شود كه اگر آن شهر در زمين هموار بود، ديوارش از آنجا ديده نميشد، بايد نماز خود را شكسته بخواند. و نيز اگر پستى و بلندى خانه‌ها بيشتر از معمول باشد، بايد ملاحظه معمول را بنمايد.

مسئله ١٣٣٠- اگر از محلى مسافرت كند كه خانه و ديوار ندارد؛ وقتى بجائى برسد كه اگر آن محل ديوار داشت از آنجا ديده نمى‌شد، بايد نماز را شكسته بخواند.

مسئله ١٣٣١- اگر بقدرى دور شود كه نداند صدائى را كه ميشنود صداى اذان است يا صداى ديگر، بايد نماز را شكسته بخواند. ولى اگر بفهمد اذان ميگويند و كلمات آنرا تشخيص ندهد، بايد تمام بخواند.

مسئله ١٣٣٢- اگر بقدرى دور شود كه اذان خانه‌ها را نشنود ولى اذان شهر را كه معمولا در جاى بلند ميگويند بشنود، نبايد نماز را شكسته بخواند.

مسئله ١٣٣٣- اگر بجائى برسد كه اذان شهر را كه معمولا در جاى بلند ميگويند نشنود ولى اذانى را كه در جاى خيلى بلند ميگويند بشنود، بايد نماز را شكسته بخواند.

مسئله ١٣٣٤- اگر چشم يا گوش او يا صداى اذان غير معمولى باشد، در محلى بايد نماز را شكسته بخواند كه چشم متوسط ديوار خانه‌ها را نبيند و گوش متوسط صداى‌