توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ٢٢٩ - نماز مسافر

حيواناتشان سفر كند بدون چادر و اثاثيه بلكه فقط بمنظور تعيين محل و مرتع مناسب براى احشام خودشان باشد چنانچه سفر او هشت فرسخ باشد؛ احتياط واجب آنستكه هم شكسته و هم تمام بخواند.

مسئله ١٣١٥- اگر صحرانشين براى زيارت يا حج يا تجارت و مانند اينها مسافرت كند، بايد نماز را شكسته بخواند.

شرط هفتم- آنكه شغل او مسافرت نباشد بنابراين شتردار و راننده و چوبدار و كشتيبان و مانند اينها، اگر چه براى بردن اثاثيه منزل خود مسافرت كنند، در غير سفر اول بايد نماز را تمام بخوانند. و همچنين در سفر اول اگر طول بكشد يا از مكانى بمكان ديگر برود كه عرفا بگويند: عمل او سفر است بايد نماز را تمام بخواند ولى اگر سفر طولانى نباشد بطوريكه عرفا نگويند؛ سفر عمل اوست نمازشان شكسته است.

مسئله ١٣١٦- كسيكه شغلش مسافرت است اگر براى كار ديگرى مثلا براى زيارت يا حج مسافرت كند، بايد نماز را شكسته بخواند، ولى اگر مثلا شوفر، اتومبيل خود را براى زيارت كرايه بدهد و در ضمن خودش هم زيارت كند، بايد نماز را تمام بخواند.

مسئله ١٣١٧- حمله‌دار- يعنى: كسيكه براى رساندن حاجيها بمكه مسافرت ميكند- چنانچه، شغلش مسافرت باشد، بايد نماز را تمام بخواند. و اگر شغلش مسافرت نباشد، بايد شكسته بخواند.

مسئله ١٣١٨- كسيكه شغل او حمله‌داريست و حاجيها را از راه دور بمكه ميبرد؛ چنانچه تمام سال يا بيشتر سال را در راه باشد، بايد نماز را تمام بخواند.

مسئله ١٣١٩- كسيكه در مقدارى از سال شغلش مسافرت است؛ مثل شوفريكه فقط در تابستان يا زمستان اتومبيل خود را كرايه ميدهد، بايد در سفرى كه براى شغلش ميرود نماز را تمام بخواند ولى احتياط مستحب آنستكه هم شكسته و هم تمام بخواند.

مسئله ١٣٢٠- راننده و دوره‌گردى كه در دو سه فرسخى شهر رفت و آمد ميكند چنانچه اتفاقا سفر هشت فرسخى برود، بايد نماز را شكسته بخواند.