توضيح المسائل - گلپايگانى، سید محمدرضا - الصفحة ١٨٣ - سجود

مسئله ١٠٦٣- اگر موقعى كه ذكر سجده را ميگويد، يكى از هفت عضو را عمدا از زمين بردارد احتياط لازم آنستكه بعد از آرام گرفتن همه اعضاء دوباره ذكر واجب را بگويد و نماز را تمام كند و اعاده نمايد ولى موقعى كه مشغول گفتن ذكر نيست؛ اگر غير پيشانى جاهاى ديگر را از زمين بردارد و دوباره بگذارد اشكال ندارد

مسئله ١٠٦٤- اگر پيش از تمام شدن ذكر سجده سهوا پيشانى را از زمين بردارد نمى‌تواند دوباره بزمين بگذارد و بايد آنرا يك سجده حساب كند. ولى اگر جاهاى ديگر را سهوا از زمين بردارد، بايد دو مرتبه بزمين بگذارد و ذكر را بگويد.

مسئله ١٠٦٥- بعد از تمام شدن ذكر سجده اول، بايد بنشيند تا بدن آرام گيرد و دوباره بسجده رود.

مسئله ١٠٦٦- جاى پيشانى نمازگزار بايد از جاى زانوها و سر انگشتان پاى او بلندتر از چهار انگشت بسته نباشد. بلكه احتياط واجب آنستكه جاى پيشانى او از جاى انگشتان و سر زانوهايش از چهار انگشت بسته پست‌تر نيز نباشد.

مسئله ١٠٦٧- در زمين سراشيب كه سراشيبى آن درست معلوم نيست، اگر جاى پيشانى نمازگزار از جاى انگشتان پا و سر زانوهاى او مختصرى بيش از چهار انگشت بسته بلندتر باشد اشكال ندارد.

مسئله ١٠٦٨- اگر پيشانى را بچيزى بگذارد كه از جاى انگشتان پا و سر زانوهاى او بلندتر از چهار انگشت بسته است، چنانچه بلندى آن بقدريست كه نميگويند: در حال سجده است، بايد سر را بردارد و بچيزى كه بلندى آن باندازه چهار انگشت بسته يا كمتر است، بگذارد و اگر بلندى آن بقدرى است كه ميگويند در حال سجده است احتياط واجب آن است كه پيشانى را از روى آن چيزى كه بلندى آن باندازه چهار انگشت بسته يا كمتر است بكشد و اگر كشيدن پيشانى ممكن نيست، بنابر احتياط واجب بايد نماز را تمام كند و دوباره بخواند.

مسئله ١٠٦٩- بايد بين پيشانى و آنچه بر آن سجده ميكند؛ چيزى نباشد پس اگر مهر بقدرى چرك باشد كه پيشانى بخود مهر نرسد، سجده باطل است ولى اگر