ارشاد در معرفت و وعظ و اخلاق

ارشاد در معرفت و وعظ و اخلاق - قلانسى نسفى، عبد الله بن محمد - الصفحة ٧٨

اختلاف در نام‌هاى خاصّ‌ نسخه‌T كرابيسى (b ٣)

دهقان جوزين (b ٤٢)

وبشكه (b ٩٨)

منصور ابدلان (b ١٦٧)

نسخه‌P كرانسى (a ٢)

دهقان جوربر (a ١٦)

اواشكرد (b ٢٣)

منصور ابدال (b ٢٠)

اختلاف در عبارات و افعال و زبان‌ نسخه‌T a ٤٧: عبد اللّه بن عمر رضى اللّه عنهما سفر مى‌رفت. شيرى را ديد. از راه نگشت.

a

٤٨: به خداى پناه مى‌گيريم.

a

٤٧: به خدا پناه مى‌گيريم از طمعى كه آن طمع دل را بپوشاند.

a

٤٩: الّا روزى وى بر مولى عزّ و جلّ است.

b

٥٥: از نعمت‌هاى من مريشان را بياگاهان‌

b

٦٧: پاچه‌

نسخه‌P b ١٧: عبد اللّه بن عمر رضى اللّه تعالى عنهما در سفرى مى‌رفت، ديد شيرى در بر راه خفته بود و كاروان نمى‌توانستند گذشت. وى شير را از آن راه فراز كرد.

a

١٨: به خداى مى‌اندخسم.

a

١٨: بخداى مى‌اندخسم از طمعى كه آن طمع مر دل را بپوشاند. معنى آن بود- و اللّه اعلم- كه چون بنده را طمع به مخلوقان قوىّ شود دل را بپوشاند.

b

١٨: مگر آن‌كه روزى ...

a

٢٢: از نعمت‌هاى من مريشان را ياد ده.

a

٤٧: پانچه.