ارشاد در معرفت و وعظ و اخلاق - قلانسى نسفى، عبد الله بن محمد - الصفحة ٣٥
- در ظهريه برگ اوّل نسخهT ، نام آن «كتاب الانتخاب» و «كتاب الانتخابات لأبى محمّد القلانسى» آمده است كه البته اين تحرير از دستخط كاتب نسخه نيست، بل كه از تحريرهاى متأخر نسخهدار عثمانى است.
- در ظهريه برگ اوّل نسخهP ، يادداشتى بدين عبارت آمده است: «كتاب ارشاد در اخلاق و تصوّف از عبيد اللّه [كذا] قلانسى عليه الرحمه». البته اين يادداشت از كاتب نسخه نيست و احتمالا يكى از مالكان نسخه تحرير كرده است. هركسى اين اطلاع را بر ظهريه برگ اوّل نوشته، شخصى خبره بوده و به منبع قوىّ و موثق دسترسى داشته است، زيرا در درون نسخهP در هيچ جايى نام مؤلف و نام كتاب نيامده است.
- دكتر محمد جواد شريعت در ضمن معرّفى نسخه مسجد دون شى پكن، نام كتاب را با علامت پرسش «كتاب الارشاد (؟)» نوشته است.[١]
- استاد ايرج افشار نيز از نسخه چين بدين عبارت ياد كرده است: «ظاهرا به نام ارشاد در اصول اخلاق دينى و بيشتر عرفانى.»[٢]
- دكتر مظفر بختيار در معرّفى نسخههاى چين، همه جا نام كتاب را «علم معرفت و وعظ» و موضوع آن را عرفان نوشته است.[٣]
______________________________
(١).
محمد جواد شريعت، «كتابخانه مسجد دونشى در شهر پكن»، راهنماى كتاب، تهران، سال
٢٠، شمارههاى ٨- ١٠، آبان- دى ١٣٥٦ ش، ص ٥٨٨.
(٢). ايرج افشار، «دو كتاب ناديده در چين»، آينده، تهران، سال ٧، (فروردين و ارديبهشت ١٣٦٠ ش)، شماره ١ و ٢، ص ٩١ و نيز سال ٨، ص ٤٨٤.
(٣).،VI .loV ، ١٩٩٤،nodnoL ،stpircsunaM cimalsI fo yevruS dlroW ni ،"ANIHC "raythkaB rafazuM . ١٠٥، ٨٧، ٨٣، ٨١.pp
جاى بسيار شگفتى است كه شارل هانرى دو فوشه كور كه تحقيقات و مطالعات عميق روى متون اخلاقى فارسى از سده سوم تا سده هفتم هجرى كرده است [ر. ك:
. elceis e
١٣/e ٧uae ٩/e ٣
ud enasrep erutaretil al snad selarom snoiton seL
:ailaroM و ترجمه فارسى آن: اخلاقيات: مفاهيم اخلاقى در ادبيات فارسى از سده سوم تا سده هفتم هجرى] در كتاب خود از مرشد يا ارشاد نامى نبرده است. اين در حالى است كه دو فوشه كور به اغلب نسخههاى خطّى كتب اخلاقى فارسى در كتابخانههاى تركيه دسترسى داشته است و نسخه مرشد/ ارشاد نيز در آنجاست، ولى-
[١]. محمد جواد شريعت،« كتابخانه مسجد دونشى در شهر پكن»، راهنماى كتاب، تهران، سال ٢٠، شمارههاى ٨- ١٠، آبان- دى ١٣٥٦ ش، ص ٥٨٨.
[٢]. ايرج افشار،« دو كتاب ناديده در چين»، آينده، تهران، سال ٧،( فروردين و ارديبهشت ١٣٦٠ ش)، شماره ١ و ٢، ص ٩١ و نيز سال ٨، ص ٤٨٤.
[٣].،VI .loV ، ١٩٩٤،nodnoL ،stpircsunaM cimalsI fo yevruS dlroW ni ،"ANIHC "raythkaB rafazuM . ١٠٥، ٨٧، ٨٣، ٨١.pp
جاى بسيار شگفتى است كه شارل هانرى دو فوشه كور كه تحقيقات و مطالعات عميق روى متون اخلاقى فارسى از سده سوم تا سده هفتم هجرى كرده است[ ر. ك:
. elceis e
١٣/e ٧uae ٩/e ٣
ud enasrep erutaretil al snad selarom snoiton seL
:ailaroM و ترجمه فارسى آن: اخلاقيات: مفاهيم اخلاقى در ادبيات فارسى از سده سوم تا سده هفتم هجرى] در كتاب خود از مرشد يا ارشاد نامى نبرده است. اين در حالى است كه دو فوشه كور به اغلب نسخههاى خطّى كتب اخلاقى فارسى در كتابخانههاى تركيه دسترسى داشته است و نسخه مرشد/ ارشاد نيز در آنجاست، ولى-- او شايد از اين كتاب ارزشمند اطلاعى نداشت. اگر دو فوشهكور مرشد يا ارشاد را مورد مطالعه قرار مىداد، يقينا برخى نتايج تدقيقات او به گونهاى ديگر جلوه مىكرد.