ارشاد در معرفت و وعظ و اخلاق

ارشاد در معرفت و وعظ و اخلاق - قلانسى نسفى، عبد الله بن محمد - الصفحة ٢٦

قابل ذكر است كه در ديباچه نسخه‌P اصلا نام مؤلف نيامده است و عبارت ديباچه با نسخه‌T كلا متفاوت است. (ر. ك: ضميمه‌I

دانشمندان معاصر ايرانى كه نسخه‌هاى ارشاد را در چين ديده‌اند، به استناد نسخه‌هاى آنجا، نام مؤلف را به چندگونه آورده‌اند:

- «خواجه امام زاهد اصيل خطيب ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد القلانسى النسفى.»[١]

- «ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد قلانسى.»[٢]

- «ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد قلانسى نسفى (نخشبى).»[٣]

- «خواجه امام خطيب ابو محمّد عبد اللّه قلانسى نسفى.»[٤]

- «خواجه امام خطيب ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد قلانسى نسفى.»[٥]

نجم الدين نسفى در القند فى ذكر علماء سمرقند ترجمه‌اى دارد از «الشيخ الامام ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد بن محمّد بن نصر القلّاسى» و درباره او مى‌گويد كه در سمرقند

______________________________
- «همى گويد خواجه فقيه زاهد ابو نصر ... الخانقاهى رحمة اللّه عليه» (گزيده، ص ١).

- «خواجه فقيه زاهد ابو نصر گويد ...» (همانجا، ص ٣).

در عبارات مذكور، شواهد القاب الفقيه الزاهد، العالم العامل، خواجه، خواجه امام، خواجه فقيه زاهد و دعاى «رحمة اللّه عليه» از افزوده‌هاى امالى نويسان يا كاتبان نسخه است.

(١). محمد جواد شريعت، «كتابخانه مسجد دون‌شى در شهر پكن»، راهنماى كتاب، تهران، سال ٢٠، شماره‌هاى ٨- ١٠، آبان- دى ١٣٥٦ ش، ص ٥٨٨. آقاى غلامرضا ستوده نيز نسخه مسجد دون‌شى را ديده و نام مؤلف را «خواجه امام زاهد اصيل خطيب ابو محمد عبد الله بن القلانسى النسفى» گزارش كرده است. نك: «چند نسخه خطّى فارسى در چين» در راهنماى كتاب، تهران، سال ٢١، شماره ٨- ١٢ (١٣٥٧ ش)، ص ٦٦٧.

(٢). ايرج افشار، «دو كتاب ناديده در چين»، آينده، تهران، سال ٧، (فروردين و ارديبهشت ١٣٦٠ ش)، شماره ١ و ٢، ص ٩١- ٩٥؛ همو «جنگ چينى يا سفينه ايلانى (پوسى)»، آينده، تهران، سال ٨ (١٣٦١ ش)، ص ٤٨٤ با اضافت نسفى، ٤٨٨ بدون اضافت نسفى.

(٣). محمد تقى دانش‌پژوه، نسخه‌هاى خطى، نشريه كتابخانه مركزى دانشگاه تهران، تهران، ١٣٦٢ ش، دفتر ١١- ١٢، ص ١٠١٦- ١٠١٧.

(٤، ٥)).،VI .lLoV ، ١٩٩٤،nodnoL ،stpircsunaM cimalsI fo yevruS dlroW ni "ANIHC "،raythkaB rafazuM ١٠٥، ٨٧، ٨٣، ٨١.pp

(٥). القند فى ذكر علماء سمرقند، ص ٣٥١.


[١]. محمد جواد شريعت،« كتابخانه مسجد دون‌شى در شهر پكن»، راهنماى كتاب، تهران، سال ٢٠، شماره‌هاى ٨- ١٠، آبان- دى ١٣٥٦ ش، ص ٥٨٨. آقاى غلامرضا ستوده نيز نسخه مسجد دون‌شى را ديده و نام مؤلف را« خواجه امام زاهد اصيل خطيب ابو محمد عبد الله بن القلانسى النسفى» گزارش كرده است. نك:« چند نسخه خطّى فارسى در چين» در راهنماى كتاب، تهران، سال ٢١، شماره ٨- ١٢( ١٣٥٧ ش)، ص ٦٦٧.

[٢]. ايرج افشار،« دو كتاب ناديده در چين»، آينده، تهران، سال ٧،( فروردين و ارديبهشت ١٣٦٠ ش)، شماره ١ و ٢، ص ٩١- ٩٥؛ همو« جنگ چينى يا سفينه ايلانى( پوسى)»، آينده، تهران، سال ٨( ١٣٦١ ش)، ص ٤٨٤ با اضافت نسفى، ٤٨٨ بدون اضافت نسفى.

[٣]. محمد تقى دانش‌پژوه، نسخه‌هاى خطى، نشريه كتابخانه مركزى دانشگاه تهران، تهران، ١٣٦٢ ش، دفتر ١١- ١٢، ص ١٠١٦- ١٠١٧.

[٤] ( ٤، ٥)).،VI .lLoV ، ١٩٩٤،nodnoL ،stpircsunaM cimalsI fo yevruS dlroW ni "ANIHC "،raythkaB rafazuM ١٠٥، ٨٧، ٨٣، ٨١.pp

[٥]. القند فى ذكر علماء سمرقند، ص ٣٥١.