ارشاد در معرفت و وعظ و اخلاق - قلانسى نسفى، عبد الله بن محمد - الصفحة ٢١
از تاريخ درگذشت قنطرى مىتوان روزگار ابو بكر محمد بن ابراهيم قلانسى را نيمه اوّل يا نيمه دوّم قرن چهارم هجرى تخمين زد.
جدّ مؤلف [قرن ٥ ه؟]
مؤلف درباره نياى خود مىگويد:
« [جدّ من] خدمت شيخ ابو طاهر رحمة اللّه عليه گفتى.» (a ١٦٥/T )
ولى در ديباچه كتاب در ضمن تركيب نام مؤلف، نام جدّ او «ابى بكر» آمده است:
«مىگويد خواجه امام ابو محمّد عبد اللّه بن محمّد بن ابى بكر القلانسى.» (b ١/T )
و در جاى ديگر، مؤلف نام پدربزرگ و نام پدر عمّ خود را «محمّد» نوشته است. [نك:
دنباله مقدمه] مىتوان حدس زد كه «ابو طاهر» و «ابى بكر» دو كنيه و «محمّد» نام اصلى او بوده است، مگر اينكه شيخ ابو طاهر يكى از اجداد مؤلف با چند واسطه در ميان باشد و نه پدر پدر او.
عمّ مؤلف [م: ٤٩٣ ه؟]
درباره عموى خود مىگويد:
«از عمّ خويش خواجه امام احمد بن محمّد القلانسى- رحمه اللّه- شنيدهام ...» (b ١٥٤/T )
سپس بيتى فارسى از او نقل كرده است. شايد ابن حجر عسقلانى (٧٧٣- ٨٥٣ ه) از همين كس ياد كرده است:
«القلانسى: جماعة، و بلانون: ابو نصر احمد بن محمّد بن نصر القلانسى النسفى الفقيه، مات بسمرقند سنة ٤٩٣ ه.»[١]
پدر مؤلف (٤١٨- ٤٨٥ ه)
مؤلف از ميان افراد خاندان بيش از هركسى ديگر، از پدر خود ياد كرده است و
______________________________
(١).
تبصير المنتبه بتحرير المشتبه، ج ٣، ص ١١٧٩.
[١]. تبصير المنتبه بتحرير المشتبه، ج ٣، ص ١١٧٩.