ارشاد در معرفت و وعظ و اخلاق - قلانسى نسفى، عبد الله بن محمد - الصفحة ٥٤

«هركسى سزاى اين درگاه نيند.» (a ٥٦/T )؛ «اگر كسى به يك دست گوسفند بخوانند.» (a ٦٧/T )[١]

صيغه مفرد براى «بسيار كس»:

«بسيار كس بود كه در غفلت بود و نداند.» (a ١٣/T )

صيغه فعل مفرد و جمع براى «هركه»:

«هركه بيمار شد، علاج نكنند.» (a ٣٥/T )

صيغه جمع براى فرد واحد براى احترام:

«خواجه امام بشاغرى در فوايد آورده‌اند.» (b ٩٠/T )؛ اين تنها نمونه استعمال صيغه جمع براى فرد واحد براى احترام است، و الّا مؤلف از پيامبران و اصحاب رسول و مشايخ در هرجا با صيغه مفرد ياد كرده است.

مصدر (فعل)، حاصل مصدر و اسم مصدر

افزودن «را» پس از اسمى (نايب فعل):

افزون «را» پس از اسمى (نايب فعل) كه فعل مجهول به آن اسناد داده شده است:

«اين هردو فصل را بيان كرده شده است.» (a ٦٦/T )[٢]

وجه مصدرى مرخم:

«همت ايشان گزارد شكر يافت مسلمانى بود.» (a ١١٧/T )؛ «شادى يافت ايمان كه حقيقى بود.» (b ٧٤/T )

آوردن «ب» تأكيد قبل از فعل:

«هركه از بندگان با شما بباشند.» (a ٢٤/T )؛ بداشت (a ٤٠/T ) «بپسند مولى عزّ و جلّ اندر آن نيست.» (a ٤٠/T ) «چون شرم برفت، امانت را نيز بردارند.» (a ١٢٨/T ) «صفت آن شخص بپرسيدند، صفت او بگفت.» (a ١٣٧/T )

______________________________
(١). در پند پيران، ١٣٥: «و هركس به جايگاه خود بياراميدند.»

(٢).؛ مثال آن در پند پيران، ٥ نيز آمده: «پس اين كتاب را جمع كرده شد اندر حكايت پيران و زهد ايشان.»

[١]. در پند پيران، ١٣٥:« و هركس به جايگاه خود بياراميدند.»

[٢].؛ مثال آن در پند پيران، ٥ نيز آمده:« پس اين كتاب را جمع كرده شد اندر حكايت پيران و زهد ايشان.»