ارشاد در معرفت و وعظ و اخلاق - قلانسى نسفى، عبد الله بن محمد - الصفحة ٦٢
«كاشكى اين خواجه عذرپذيردى و مرا عقوبت نكندى.» (b ١١٦/T )
وجه امرى با افزودن «مى» در آغاز فعل:
وجه امرى در اين كتاب مطابق رواج با آوردن «ب» سر مضارع است، ولى در موردى افزايش «مى» نيز سر مضارع ديده شد:
«پيوسته از مولى عزّ و جلّ يارى مىخواه به گزاردن اين امانت.» (b ٣١/T )؛
«تو كسب مىكن.» (b ١٠٣/T )
تقديم «را» بر فاعل:
«يكى را از آن پيران چشم بر وى افتاد.» (a ١٠١/T )
تكرار ضمير و تكرار تعلّل:
«دوك رشتن من از دون همتى من نيست.» (b ١٠١/T )
ماضى بعيد:
«هم درين كتاب پيشتر ياد كرده شده بود.» (a ٣٥/T )؛
«علامت بيمارى دل يادكرده شده بود.» (a ٣٥/T )
فوايد مدنى كتاب
از جمله فوايد فرهنگى و مدنى اين كتاب، اشعار، حكايات و اخبار رجال است. نام برخى رجال كه روايات و اخبار آنان در اين كتاب آمده، و كمتر شهرت دارند بدين قرار است:
- ابراهيم نخعى؛
- خواجه ابراهيم دركشى (a ٨٦/T )، معاصر مامون الرشيد (١٤٨- ١٩٣ ه)، جاى ديگر ابراهيم دروازه كشى (b ٧٠/T ) معاصر جدّ پنجم مؤلف بود؛
- ابو اسحاق بشاغرى، مؤلف كتاب فوايد، بيشترين روايتها ازو نقل شده است؛
- ابو تراب نخشبى؛
- خواجه ابو الحسن كندى كه به سمرقند آمده بود؛