ارشاد در معرفت و وعظ و اخلاق - قلانسى نسفى، عبد الله بن محمد - الصفحة ٥٦

زاهديت (b ٧١/T )

استعمال «+ ك»

استعمال پسوند «ك»، در كتاب ارشاد بسيار نادر است:

«روزى ديگر مردى ماننداك چيزى خواست؛ مردى ماننداك ديدم.» (b ٤١/P )

عدد

تكرار عدد «رسول عليه السّلام دست و روى بشست يك‌بار و يك‌بار ... و بار ديگر آبدست كرد و دو بار و دو بار شست ... و بار ديگر آبدست كرد و سه بار شست.» (b ٥١/T )

بيان سه چيز:

«اندر سه چيز تفكّر مكنيد: يكى به ...، دويم بر ... سيم ... (b ١٤٤/T )؛ «نيك گمانى ... به سه جايگاه پديد آيد: اوّل به ... دويم به ... سيم ...» (b ١٤٧/T )

«يكى» به جاى ديگرى:

«هجرت دو است و يكى از يكى [: ديگرى‌] بهتر است ... و جهاد دو است و يكى از يكى [: ديگرى‌] بهتر است.» (a ٤٤/T )

«ديگر» به جاى سه ديگر:

«سه فرشته‌اند: يكى در مكّه، و ديگر در مدينه، و ديگر در بيت المقدس.» (b ٤٤/T )

آوردن «همه» با «نيمه»:

«مولى ... دوست مى‌دارد مبارزى را اگر همه مارى را بكشند و دوست دارد جوانمردى را اگر همه نيمه خرمايى بدهند.» (a ١٥٠/T )

صفت‌

تقديم صفت بر موصوف بدگمان (b ١٤٨/T )، بسندكار (a ٨٥/T )؛ تازه‌رويى (a ١٦٢/T )، تنگ‌دلى (a ١٦١/T ) چرب زبان (a ١٦٢/T )؛ حال‌گردان (a ١٢٨/T )؛ خوب‌زى (a ١٣١/T )؛ درشت‌زبان (b ١٢٧/T )؛