ارشاد در معرفت و وعظ و اخلاق

ارشاد در معرفت و وعظ و اخلاق - قلانسى نسفى، عبد الله بن محمد - الصفحة ٤٤

- «وقت وقت به معصيت اندر افتد.» (a ١١/T )

- «درين زمانه فراخ كار و شگرف يكان يكان بود.» (b ١٥٢/T )

ساختار جملات‌

آوردن فعل سر جمله‌

- «رفتم بر عبّاد بن كثير و مرو را همين مسئله‌ها سؤال كردم.» (b ٣٢/T )

- «گويند او را دنيا دوستان كه تخم نكشتى فردا چه خورى؟» (a ٩٣/T )

تقديم فعل بر خبر

اين نوع استعمال معمولا در هنگامى است كه مؤلف از عربى به فارسى ترجمه مى‌كند و اسلوب ترجمه لفظى را مى‌ماند.

- «قصد بردن ايمان وى كند به وسوسه‌ها.» (b ٣٦/T ) به جاى: قصد بردن ايمان وى به وسوسه‌ها كند.

- «او را رسوا نخواهد كرد در روز قيامت ... مولى عزّ و جلّ شمار بر وى آسان كند فرداى قيامت.» (a ٩٢/T ) به جاى: او را در روز قيامت رسوا نخواهد كرد ... مولى عزّ و جلّ فرداى قيامت شمار بر وى آسان كند.

ابدال حروف‌

كژ بجاى كج (b ٥٩/T )، و چفسد به جاى چسپد (a ١٠٠/T ):

لهجه محلى‌

«خواجه ابو القاسم خطيب- رحمة اللّه عليه- چنين گفتى كه يكى از بزرگان مر يكى را چنين گفته است: نياء بايهى يا نياء ما رمى.» (a ٣٤/T )

و بعد آن را معنى كرده است.