از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شنيدم كه مى‌فرمود:" اگر متصديان زمام دين، اهلش باشند، بر دين نگران مباشيد؛ اما بر دين بگرييد آن‌گاه كه غير اهل دين متصدى دين شوند" [و اكنون بايد بر دين گريست كه افرادى چون تو متولّى دين شده‌اند]»[١].

٢. مناظره منصور و مالك: روزى منصور دوانقى در مسجد پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله، نزديك به قبر شريف با مالك مناظره مى‌كرد. منصور- كه خليفه بود- در مناظره صدايش را بلند كرد. مالك به او گفت: «در اين مسجد صدايت را بلند نكن، [زيرا در حضور پيغمبرى‌] همانا خداوند فرمود: لا تَرْفَعُوا أَصْواتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ وَ لا تَجْهَرُوا لَهُ بِالْقَوْلِ كَجَهْرِ بَعْضِكُمْ لِبَعْضٍ أَنْ تَحْبَطَ أَعْمالُكُمْ وَ أَنْتُمْ لا تَشْعُرُونَ‌[٢]. خدا گروهى را كه در محضر پيامبر صدايشان را پايين مى‌آورند مدح كرده: إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أُولئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوى‌ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ‌[٣] و گروهى را كه از پشت خانه پيامبر او را صدا مى‌زدند، نكوهش كرده است: إِنَّ الَّذِينَ يُنادُونَكَ مِنْ وَراءِ الْحُجُراتِ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ‌[٤]. همانا حرمت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله پس از وفاتش همانند حرمت او در زمان حياتش است».

منصور از سخنان مالك جا خورد و از او پرسيد: «در اين مسجد رو به قبله بايستم و دعا كنم يا رو كنم به پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله؟»

مالك گفت: «و براى چه از پيغمبر رويت را برگردانى؟ و حال‌آنكه او وسيله تو به‌

[١] . المستدرك على الصحيحين، ج ٤، ص ٥١٥؛ مسند احمد بن حنبل، ج ٥، ص ٤٢٢.

مستدرك كتابى است كه رواياتى كه صحيح بخارى و صحيح مسلم ذكر نكرده‌اند جمع‌آورى كرده است. خود حاكم مى‌گويد اين روايت صحيح السند است و ذهبى نيز در حاشيه‌اى كه زده است، نوشته است اين روايت صحيح است.

[٢] .« اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، صدايتان را بلندتر از صداى پيامبر مكنيد، و همچنان كه بعضى از شما با بعضى ديگر بلند سخن مى‌گوييد، با او به صداى بلند سخن مگوييد، مبادا بى‌آنكه بدانيد اعمالتان تباه شود». حجرات، ٢.

[٣] .« كسانى كه نزد پيامبر خدا صدايشان را فرو مى‌كشند، همان كسانند كه خدا دل‌هايشان را براى پرهيزكارى امتحان كرده است؛ آنان را آمرزش و پاداشى بزرگ است». حجرات، ٣.

[٤] .« كسانى كه تو را از پشت اتاق‌ها[ ى خانه تو] به فرياد مى‌خوانند، بيشترشان نمى‌فهمند». حجرات، ٤.