پرتو ولايت - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٧٣ - توسل به ائمه عليهم السلام
همچنين سيد ابن طاووس به سند معتبر از پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله نقل مىكند: «هركس هنگام رفتن به رختخواب، سوره ملك را بخواند و سپس اين دعا را چهار مرتبه بخواند:" الّلهم ربّ الحلّ و الحرم بلّغ روح محمّد عنّي تحية و سلاما"، خداوند دو ملك را مكلف مىكند كه درود او را به پيامبر برسانند و بگويند:" فلانى براى شما درود فرستاد". آنگاه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىگويد:" و بر اين شخص درود و رحمت خدا باد"»[١].
اين روايتها نشان مىدهند كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و امامان معصوم عليهم السّلام پس از رحلتشان نيز مانند زمان حياتشان، به درخواستها پاسخ مىدهند و حيات و ممات براى آنها معنا ندارد؛ ازاينرو مىتوانيم از آنها حاجتى را بخواهيم يا آنها را وسيله قرار دهيم.
توسل به اولياء در زمان مماتشان، مسأله جديدى نيست و از همان ابتدا نزد مسلمانان مرسوم بوده است. در اين زمينه، داستانهاى بسيارى وجود دارد كه در اينجا به دو نمونه آن- كه در معتبرترين كتب اهل سنت وجود دارد- اشاره مىكنيم:
١. داستان توسل ابو ايوب انصارى: صحابه پس از رحلت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله هرگاه كارى داشتند، مانند زمان حيات پيامبر صلّى اللّه عليه و آله، خدمت حضرت مىرسيدند و سرشان را روى قبر گذاشته، با ايشان زمزمه مىكردند.
روزى ابو ايوب انصارى- كه از صحابى بزرگوار پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بود- وارد حرم مطهر شده و صورتش را روى قبر شريف گذاشته بود و با حضرت زمزمه مىكرد. مروان بن حكم- كه در آن زمان والى مدينه بود- وارد مسجد شد و ابو ايوب را در آن حالت ديد، ولى چون پشتش بود او را نشناخت. مروان گردن ابو ايوب را از پشت گرفت و گفت: «آيا مىدانى چه مىكنى؟»
ابو ايوب گفت: «آرى، مىدانم». آنگاه سرش را به طرف مروان چرخاند و ادامه داد: «نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله آمدهام، نه سنگ [و من مانند تو كه هبل را مىبوسيدى، نيستم].
[١] . بحار، ج ٧٣، ص ٢١٥.