در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٤ - پيشگفتار
براى اثبات اين مدّعا آرا و نظرات گوناگونى درباره شكلگيرى و عقايد شيعه مطرح گرديد. گاهى شيعه را از پيروان عبدالله بن سبأ مىدانستند كه عقايد خود را از يهوديّت گرفته است و گاهى شيعه را به فارسها نسبت مىدادند كه افكار و عقايد خود را از مجوسيّت گرفته است! و گاهى مىگفتند كه شيعه در واكنش به شهادت امامحسين (ع) در كربلا و قبل از آن، شهادت علىابن ابىطالب (ع) شكل گرفته است.
بدين ترتيب، اقوال مختلفى درباره تاريخ شكلگيرى شيعه بيان مىشد. بعضى شكلگيرى آن را بعد از سقيفه و بعضى آن را در عصر عثمان و وقوع فتنهها و بعضى آن را در زمان فتنه جمل، يا صفيّن و بعضى آن را بعد از شهادت امامحسين (ع) مىدانستند.
علّت اين نظرات غير واقعى آن بود كه آنان حقيقت تشيّع را كه بيانگر حقيقت اسلام با تمام ظواهر و عقايدش بود، نشناخته بودند. آنان نمىدانستند كه تشيّع، يك انديشه و عقيده نوظهور، يا وارداتى از اديان و ممالك ديگر نبوده بلكه عقيدهاى به تمام معنا اسلامى بوده است كه رسولاكرم (عليهما السلام) بذر اوليّه آن را پاشيد و اين نهال، روز به روز رشد يافت و اهل بيت (ع) آن را تغذيه كرده و شبهات و بدعتها را از آن دور مىكردند و مدّعيان دروغينى كه خود را به اهل بيت (عليهم السلام) نسبت مىدادند تا به اغراض سياسى و دنيايى خود برسند، رسوا مىكردند.