در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٢٦ - اصطلاح شيعه از زبان پيامبر(عليهما السلام)

جواب داد: «بله».

گفت: «پس پيش من بيا». ابوبكر پيش او رفت و خالد در حالى كه جلو درب خانه‌اش نشسته بود، با او بيعت كرد![١]

مبارزه كسانى كه مؤيّد حضرت على (ع) بودند، تا شوراى شش نفره عمر ادامه داشت. در آن ايّامى كه نتيجه راى‌گيرى شورا به خلافت عثمان منتهى شد، صحابه مواضع خود را به صورت صريح و علنى بازگو كردند. در سوّمين و آخرين روزى كه عمر آن را براى تعيين خليفه معيّن كرده بود، عبدالرحمان بن عوف گفت:

«اى مردم! مرا راهنمايى كنيد و بگوييد كه بين على و عثمان، كدام يك را انتخاب‌كنم؟».

عمّار بن ياسر گفت: «اگر مى‌خواهى كه مردم دچار اختلاف و تفرقه نشوند، با على (ع) بيعت كن».

پس از آن، مقداد گفت: «عمّار درست مى‌گويد؛ اگر با على (ع) بيعت كنى، آن را مى‌پذيريم و از او اطاعت مى‌كنيم».

عبدالله بن ابى‌سرح‌[٢] هم گفت:

[١] - شرح نهج البلاغه، ابن ابى الحديد: ٦/ ٤١.

[٢] -- عبدالله بن سعد بن ابى سرح، از كسانى است كه ابن عبدالبرّ در شرح حال وى در كتاب الاستيعاب، جلد ٣، صفحه ٥٠، شماره ١٥٧١ مى نويسد:

قبل از فتح مكّه اسلام آورد و به مدينه هجرت كرد. از كاتبان وحى شمرده مى شد. سپس مرتد شد و نزد مشركان قريش در مكّه بازگشت و به آنان گفت: من همان‌طور كه مى خواستم، نظر محمّد را تغيير مى دادم. او روزى وحى خود را به من املا مى كرد تا-