در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٢٤ - اصطلاح شيعه از زبان پيامبر(عليهما السلام)

و در روايت ابن سعد آمده است:

«گفتم: به خدا قسم! اسرارى پنهان تو را از اسرار اين روز كه آن مرد در دل داشت، سراغ ندارم».[١]

در روايت حاكم آمده است:

«ابىّ گفت: اگر تا روز جمعه زنده بمانم، آنچه را از رسول خدا (عليهما السلام) شنيده‌ام بازگو خواهم كرد و در اين راه از سرزنش و ملامت هيچ كس باكى ندارم».[٢]

يعقوبى مى‌نويسد:

عدّه‌اى از مهاجرين و انصار از بيعت با ابوبكر خوددارى كرده و به على‌ابن ابى طالب مايل بودند؛ از جمله اين افراد: عبّاس بن عبدالمطّلب، فضل بن عبّاس، زبير بن عوام، خالد بن سعيد، مقداد بن عمرو، سلمان فارسى، ابوذر غفارى، عمّار بن ياسر، براء بن عازب و ابىّ بن كعب بودند».[٣]

شايد همين باعث شده است كه بعضى از محقّقان و مستشرقان بر اين عقيده شوند كه «تشيّع» بعد از حادثه «سقيفه» متولّد شده است! جولد تسيهر مى‌گويد:

[١] - الطبقات الكبرى: ٣/ ٥٠١.

[٢] -- المستدرك: ٣/ ٣٠٥.

[٣] - تاريخ يعقوبى: ٢/ ١٢٤.