در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٢١ - اصطلاح شيعه از زبان پيامبر(عليهما السلام)
هنگامى كه بسيارى از مردم درباره خوددارى على (ع) از بيعت با ابوبكر صحبت مىكردند و ابوبكر و عمر او را براى بيعت تحت فشار قرار داده بودند، امّ مسطح بن اثاثه از منزل خارج شد و كنار قبر پيامبر (عليهما السلام) ايستاد و گفت:
|
كانت امورٌ و انباءٌ و هنبثة |
لَو كنتَ شَاهَدَهَا لم تكثر الخُطبُ |
|
|
انا فقدناك فقدالارضِ و ابلها |
و اختلّ قومُك فاشهدهم و لاتَغَبُ[١] |
|
«امورى واقع و وقايع و حوادث ناگوارى پيش آمد كه اگر حاضر بودى، هرگز آن پيشاهدهاى ناگوار صورت نمى گرفت».
«ما تو را از دست داديم؛ چنان كه زمين، بارش و سرسبزى خويش را از دست مىدهد. رشته كار قوم تو از هم گسست كه بايد حاضر باشى و آن راببينى».
در خبرى كه براءبن عازب درباره ابتداى حوادث سقيفه نقل كرده آمده است:
«خارج شده بودم تا عدّهاى از صحابه را ببينم ... از آنچه پيش آمده بود، بسيار غصّه مىخوردم. هنگامى كه شب فرا رسيد، به مسجد رفتم. وقتى واردآن شدم، به ياد آوردم كه من همهمه رسولخدا (عليهما السلام) را هنگام خواندن قرآن مىشنيدم. از جاى خود حركتكردم و به فضاى بيرون مسجد رسيدم؛ فضاى بنى بياضه. در
[١] - شرح نهج البلاغه، ابن ابى الحديد: ١/ ٥٠- ٤٩.