در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٧ - عوامل اختلاف

ادّعا و بدون پشتوانه تحقيقى و سندى نيست بلكه اخبار بسيارى براى اثبات اين حقيقت در منابع روايى وجود دارد.

در خبر ارسال بُرَيده به وسيله خالدبن وليد گفتيم كه خالد او را براى شكايت از على (ع) پيش پيامبر (عليهما السلام) فرستاده و به او سفارش كرده بود كه فرصت پيش آمده را غنيمت بشمارد. در اين جا مى‌بينيم كه حتّى صحابه‌اى كه پشت درب بودند، به خاطر حسادت، بُرَيده را به شكايت از على (ع) تشويق مى‌كردند و آرزو داشتند كه به اين وسيله على (ع) از چشم پيامبر (عليهما السلام) بيفتد. همين باعث شد كه آن حضرت با خشم و غضب از گفته‌هاى آنان، از منزل خارج شد و به ايشان اعلام كرد كه هر كس على (ع) را بيازارد، گويى مرا آزار داده است.

از جابر روايت شده است:

«در جنگ طائف، رسول خدا (عليهما السلام) به مدت طولانى به نجوا كردن با حضرت على (ع) پرداخت، به گونه‌اى كه ناراحتى و كراهت در چهره افراد آشكار شده بود. آنان به اعتراض عرض كردند: نجواى شما با على (ع) امروز خيلى طولانى شده است، حضرت (عليهما السلام) فرمودند:

«ما انتجيتهُ، ولكن اللّهَ انتَجاه».

[١]

«من اورا براى نجواى با خود انتخاب نكردم بلكه اين، به امر خداوند بود».

[١] - المعجم الكبير، طبرانى: ٢/ ١٨٦، تاريخ دمشق، ابن عساكر: ٢/ ٣١٢.