در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٨ - عوامل اختلاف

از زيدبن ارقم روايت شده است:

«درب خانه عدّه‌اى از اصحاب رسول خدا (عليهما السلام) به مسجد باز مى‌شد. آن حضرت دستور داد: سدّوا هذه الأبواب الّا باب على (ع)؛ تمام اين دربها غير از درب خانه على (ع) را ببنديد. عده‌اى در اين موضوع با رسول خدا صحبت كردند، پيامبر (عليهما السلام) كه اين سخنان را شنيد، بالاى منبر رفت و فرمود:

امّا بعدُ، انّي امرتُ بسدّ هذه الأبواب غير بابِ علي، فقال فيه قائلكم، و اللّه ما سددتُ شيئاً ولا فتحته، ولكن امرتُ بشي‌ء فاتبعتُهُ.

[١]

«من مأمور شده‌ام كه اين دربها غير از درب خانه على (ع) را مسدود كنم. در اين باره عدّه‌اى اعتراض كرده‌اند. به خدا قسم! من دربى را از پيش خود نبستم و آن را باز نگذاردم بلكه به همان كارى كه مأمور شدم، اقدام كردم».

از سعدبن ابى وقّاص روايت شده است:

«من و دونفر ديگر در مسجد نشسته بوديم و از على (ع) بد گويى مى‌كرديم! در همين حال رسول خدا (عليهما السلام) با ناراحتى پيش آمد، به گونه‌اى كه غضب در چهره‌اش ديده مى‌شد و من از غضب آن حضرت به خدا پناه بردم. او فرمود:

مالكم و ما لي؟! من آذى عليّاً فقد

[١] - المستدرك على الصحيحين: ٣/ ١٥.