در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٦ - عوامل اختلاف

عوامل اختلاف‌

در اين مبحث، هدف ما آن نيست كه فضايل على (ع) را برشماريم كه قابل شمارش نيست و كتابهاى بسيارى در مورد آن نوشته شده است بلكه هدف ما آن است كه انگيزه هايى كه باعث شد تا پيامبر اكرم (عليهما السلام) على (ع) را جانشين خويش معرّفى كند، بيان نماييم و نقش كليدى آن حضرت را در حيات امّت اسلامى، در صلح، يا جنگ، بازگو كنيم. به اين ترتيب روشن خواهد شد كه انتخاب على (ع) براى جانشينى صرفاً به خاطر قرابت و محبّت نبوده است.

با نگاهى اجمالى مى‌بينيم كه فقط على (ع) شايستگيها و ويژگيهاى لازم را براى تصدّى مرجعيّت دينى و سياسى دارا بوده است و از همين جا تفاوتها شروع مى‌شود.

عدّه‌اى در برابر دستورات پيامبر (عليهما السلام) تسليم مطلق هستند و آن را به منزله وحى الهى مى‌دانند؛ زيرا پيامبر (عليهما السلام) لا يَنْطِقُ عَن الهَوى‌؛ از روى هوا و هوس صحبت نمى‌كند.

از سوى ديگر، عدّه‌اى قايل به اين نيستند و مى‌گويند: احياناً رسول خدا (عليهما السلام) به خاطر قرابت و محبّت، على (ع) را به جانشينى خود انتخاب كرد و براى خود، حقّ اعتراض و حتّى مخالفت با قول و فعل پيامبر (عليهما السلام) را قايل بودند! شايد اين اعتراضها ناشى از حسادتى بوده است كه كمتر فردى از آن خالى مى‌باشد. آنچه مى‌گوييم، صرف‌