در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٣٨ - شبهه اصول فارسى
بفرستد و از رشد سياسى- اجتماعى آنان جلوگيرى كند. آنان سعى مىكردند كه عرب را مورد تعريف وتمجيد قرار داده و در هر چيزى آنان را برتر بدانند! مسأله نسبت دادن كسى به عجم، يكى از وسايل جنگ تبليغاتى بود كه بنىاميّه عليه مخالفان خويش به كار مىبردند.
از آن جا كه شيعه به عنوان قوىترين معارضان و مخالفان حكومت بنىاميّه به شمار مىرفتند و انتشار آثار و عقايد آنان، پايههاى سلطنت بنىاميّه را تهديد مىكرد، بنى اميّه به همين اكتفا نكردند كه شيعه را به عبدالله بن سبأ يهودى نسبت دهند بلكه تلاش كردند اين فكر را ترويج كنند كه شيعه يك تفكّر و انديشه وارداتى از عجم است كه پس از فتح سرزمينهاى فارسها به وجود آمده است!
بعضى از به اصطلاح محقّقان معاصر بر اين نكته اصرار ورزيده و در آن مبالغه كردهاند. آنان سعى كردهاند اصول يهودى و فارسى را با هم جمع كرده و آن را منشأ پيدايش شيعه قلمداد كنند!
احمد عطية الله مىنويسد:
«تعاليم سبئيّه، مشتمل بر ريشههاى عقيدتى شيعه است كه از اصول يهودى اقتباس شده! و از آيين مزدكى تأثير پذيرفته است! در رأس اين فرقه، يك يهودى يمنى الاصل قرار داد و اين در حالى است كه بعضى از عقايد مزدكى فارسى در طى حكومت فارسها بر بعضى از قسمتهاى