در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢١٥ - موضع امام موسى كاظم(ع)

موضع امام موسى كاظم (ع)

امام كاظم (ع) نيز با غلات و پيروان آنان درگير بود. از خطرناكترين غلات در زمان امام كاظم (ع) «محمّد بن بشير» بود. او ابتدا از اصحاب آن حضرت بود كه سپس قايل به غلوّ در امام (ع) شد! تا جايى كه قايل به ربوبيّت حضرت بعد از وفاتش گرديد و براى خودش ادّعاى نبوّت مى‌كرد! محمّدبن بشير، با سحر و شعبده آشنا بود و به همين علّت او را كشتند. واقفيّه مى‌گفتند: او بر على بن موسى (عليهما السلام) توقّف كرده و درباره موسى كاظم (ع) قايل به ربوبيّت و براى خودش قايل به نبوّت شده بود!![١]

عدّه‌اى از عوام، افراد ساده لوح از ابن بشير پيروى مى‌كردند و خود را «بشريّه» مى‌ناميدند؛ از جمله عقايد باطل ايشان آن بود كه تنها نماز، روزه و خمس واجب است و حجّ و زكات و ساير عبادات از ايشان ساقط است!

آنان قايل به تناسخ ائمّه (عليهم السلام) بوده و مى‌گفتند: تمام اينان يك امام هستند كه از بدنى به بدن ديگر منتقل مى‌شوند!

آنان مى‌گفتند: كه در خوردنيها و آشاميدنيها، اموال و زنان با هم مشترك هستند! همچنين لواط را مباح مى‌دانستند و به اين آيه استناد مى‌كردند: أَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْرَانًا وَإِنَاثًا![٢]

[١] - رجال كشّى: ٦/ ٧٧٧.

[٢] -- شورى( ٤٢): ٥٠.