در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢١٦ - موضع امام موسى كاظم(ع)

هنگامى كه امام موسى‌كاظم (ع) از دنيا رفت، اينان ادّعا كردند كه او نمرده است بلكه غايب شده و همان مهدى است كه به وى بشارت داده شده است و او محمّدبن بشير را جانشين خود كرده‌است.

كشّى از على بن حديد مدائنى روايت كرده است:

«شنيدم كه فردى به ابوالحسن اوّل؛ يعنى موسى كاظم عرض كرد: من شنيدم كه محمّد بن بشير مى‌گويد: شما همان موسى بن جعفر نيستيد كه امام ما و حجت بين ما و خدا هستيد!

امام (ع) فرمود: خدا او را لعنت كند (سه مرتبه)، خداوند او را به بدترين و سخت‌ترين صورت بكشد.

عرض كردم: فدايت شوم! حال كه اين سخنان را از او شنيدم، آيا جايز است كه خون او را بريزم چنان كه ريختن خون سب كننده رسول خدا و امام حلال است؟ فرمود: بله، به خدا قسم! كه ريختن خون او حلال است و آن را براى تو و كسانى كه اين سخنان را از تو مى‌شنوند، حلال كردم.

عرض كردم: آيا اين سبّ شماست؟ فرمود: اين سبّ به خدا و رسول خدا (عليهما السلام) و سبّ به پدرانم و سبّ من است. چه سبّى از اين بزرگتر است؟ و چه سخنى از اين بالاتر مى‌توان ادّعا كرد؟

عرض كردم: اگر پيش من بيايد و او را به قتل نرسانم، آيا گناهى مرتكب شده‌ام؟ فرمود: گناه او برگردن تو چند برابر مى‌شود، بدون آن كه از گناهان او كاسته شود. آيا نمى‌دانى كه‌