در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٤٩ - انحرافى دوباره

كشانديد و به خاطر ما به مقصود خودتان رسيديد. همانا پدر ما على ابن ابى‌طالب، وصى پيامبر و امام بر حق بود و چگونه شما ولايت او را به ارث برده‌ايد در حالى كه فرزندان او زنده‌اند؟! شما مى‌دانيد كه هيچ كس حسب و نسب ما را ندارد و نمى‌تواند چنين ادّعايى داشته باشد. ما از فرزندان لعن شدگان، مطرودين و آزادشدگان پيامبر اكرم (عليهما السلام) نيستيم و هيچ يك از بنى‌هاشم، قرابت، فضل و شايستگى ما را ندارد ... همانا خداى متعال، ما را برگزيد و فضايلى براى ما قرار داد. همانا پدر ما حضرت محمّد (عليهما السلام) خاتم الأنبياء است و جدّ ما على ابن ابى‌طالب، اوّلين مسلمان است. و از همسران پيامبر (عليهما السلام) برترينشان خديجه كبرى اوّلين كسى كه به سوى قبله نماز خواند. و مادرما، فاطمه زهرا، سيّدة النساء العالمين و سرور زنان بهشتى است و از كسانى كه در اسلام متولّد شدند، حسن و حسين كه سروران جوانان اهل بهشت هستند».[١]

منصور درصدد دستگيرى نفس زكيّه برآمد، امّا نتوانست او را دستگير كند؛ از اين رو، حقد و كينه خويش را بر سر علويان خالى كرد.

جاحظ در ورد اقدامات منصور عليه علويان مى‌نويسد:

[١] - تاريخ طبرى: ٧/ ٥٦٧.