در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٥٠ - انحرافى دوباره

«منصور عبّاسى به سوى بنى‌حسن در كوفه رفت و آنان را در قصر ابن هبيره زندانى كرد. او دستور داد محمّد بن ابراهيم بن حسن را آوردند و در حالى كه زنده بود، ستونى را دور او ساختند و بر همين حال او را رها كردند تا از گرسنگى و تشنگى مُرد. سپس اكثر بنى‌حسن را به قتل رسانيد. و ابراهيم غمر بن حسن بن حسن بن على ابن ابى‌طالب از كسانى بود كه او را با غل و زنجير، از مدينه به شهر انبار آوردند، او به دو برادرش عبدالله و حسن مى‌گفت: آرزو مى‌كرديم كه روزى دولت بنى‌اميّه ساقط شود و به همديگر بشارت مى‌داديم كه دولت بنى‌عبّاس روى كار آمده است، امّا اوضاع و احوال ما از آنچه بود، بدتر شد!».[١]

بعد از شكست قيام نفس زكيّه و شهادت وى در مدينه، برادرش ابراهيم بن عبدالله نيز كه در بصره قيام كرده در باخمرى در نزديكى كوفه پس از جنگى كه آن را «بدرالصغرى» ناميدند، كشته شد.[٢]

قيام بر ضدّ بنى‌عبّاس همچنان ادامه داشت. در زمان مهدى عبّاسى، پسر منصور دوانيقى، على بن عبّاس بن حسن بن حسن ابن على بن ابى‌طالب (ع) قيام كرد، امّا مهدى عبّاسى او را دستگير و زندانى كرد. او با شفاعت حسن‌

[١] - النزاع و التخاصم: ٧٤.

[٢] -- مقاتل الطالبيين، ابى الفرج اصفهانى: ٣٦٥.