نظريه شناخت - اراکی، محسن - الصفحة ٥٣ - فصل اول امكان شناخت
مدّعاى خود نيز دليل بر اعتقاد به روش استدلال و نتيجه بخش بودن روش استدلال در اثبات صحّت و واقعيت انديشه است.
٢. انسان در زندگى روزانه خود با واقعيتهاى جهان خارج در تماس است و با آنها روابط متقابل و منظم دارد از قبيل آنكه:
الف) انسان نيازهايى در خود احساس مىكند، و براى تأمين اين نيازها از موجودات مختلف جهان بهره مىگيرد، از قبيل نياز به غذا، هوا، مسكن، پوشاك ... اين نيازها بهوسيله اين ارتباط هميشگى و منظم تأمين مىشوند.
ب) انسان در محيط زندگى خود تأثير نموده و محيط خود را بر وفق خواسته خويش تغيير مىدهد.
ج) انسان از محيط زندگى خود تأثير مىپذيرد، اين تأثير احياناً مادى و جسمانى است از قبيل آنكه تحت تأثير سرما، گرما، نيروى جاذبه، قرار مىگيرد، و احياناً روانى و روحى است از قبيل آنكه با ديدن منظرهاى خوشحال، يا غمگين مىشود، و با شنيدن سخنى به خنده يا گريه مىافتد.
اين رابطه منظم و متقابل نشانه آن است كه انسان فطرتاً به اين اعتقاد باور دارد كه جهان خارج واقعيت دارد، و شناختهاى انسان از جهان خارج واقعى است.
از آنچه گفته شد روشن مىشود كه پايههاى اصلى «رئاليسم» يا واقعگرايى (يعنى اعتقاد به واقعيت داشتن شناختها و معارف بشرى و