نظريه شناخت - اراکی، محسن - الصفحة ٢١ - ٣ عقيده و اعتقاد
٢. ايدئولوژى:
ايدئولوژى واژهاى غربى است كه معادل «نظام زندگى» است، و با عبارتى مشروحتر: «مجموعه بايدها و نبايدهاست كه شكل و جهت زندگى انسان را مشخص مىكنند».
احياناً ايدئولوژى برابر «مكتب» بهكار مىرود كه شامل مجموع جهانبينى و ايدئولوژى مىباشد.
٣. عقيده و اعتقاد:
«عقيده» و «اعتقاد» از ماده «عقد» مىباشد كه بهمعناى «بستن» است، اعقاد بهمعناى «دل بستن» به يك انديشه و ايمان داشتن به آن، و عقيده به معناى «انديشهاى است كه بدان دل بسته و ايمان به آن آورده شده است».
«عقيده» در آنجا كه در مسائل علم كلام و اعتقادات بهكار مىرود بهمعناى «شناختى ايمانزا و دلبستگى آفرين» است كه از دو عنصر بهم پيوسته تشكيل مىگردد: يكى عنصر شناخت و انديشه است و ديگرى عنصر دلبستگى و گرايش، و لذا عقيده تنها حالتى ذهنى نيست بلكه علاوه بر آن يك صفت نفسانى نيز هست كه شخصيت انسان را شكل داده و رفتار او را جهت مىبخشد.
بنابر آنچه گفته شد تفاوت واژه «عقيده» با «جهانبينى» روشن مىشود، زيرا عليرغم آنكه هر دو واژه در دلالت بر بينش كلى انسان درباره